Stewarcja dzióbkowata – uprawa, odporność, cięcie

Każdy właściciel ogrodu, decydując się na założenie w nim grządki z kwiatami, pragnie, aby była jedyna w swoim rodzaju i zachwycała swoim wyglądem. Można to osiągnąć przez sadzenie na niej rzadko spotykanych i mało znanych kwiatów, których zdobycie nie zawsze jest proste. Jedną z takich roślin jest stewarcja dzióbkowata (Stewartia rostrata), wciąż jeszcze mało popularna w naszym kraju. Pochodzi z południowo-wschodnich Chin skąd przywędrowała do Europy w XX w.

Charakterystyka stewarcji dzióbkowatej

Stewartia rostrata to jedna z najbardziej uroczych i tajemniczych roślin, które przykuwają uwagę miłośników botaniki z całego świata. Ten wyjątkowy kwiat, znany również jako Stewartia dzióbkowata, jest członkiem rodziny Theaceae i pochodzi z obszarów Azji Wschodniej, w tym Japonii i Korei. Jego wyjątkowa uroda sprawiła, że stał się obiektem fascynacji wielu ogrodników i badaczy. Stewartia rostrata została uznana za odrębną roślinę dopiero na początku lat 70. XX wieku, kiedy Stephen Spongberg zdał sobie sprawę, że w Arnold Arboretum pod nazwą S. sinensis rosły dwie odrębne jednostki. Nazwa rodzaju Stewartia została nadana na cześć Johna Stuarta, XVI-wiecznego szkockiego botanika. Ortografia wynika z błędu w transkrypcji. W XIX wieku używano nazwy Stuartia; jednakże oryginalna pisownia jest teraz akceptowana. Stewarcja dzióbkowata jest coraz częściej wybierana przez ogrodników amatorów, ze względu na długi okres kwitnienia, trwający od maja do września. W kolejnych sezonach okres kwitnienia może się nawet wydłużać. Początkowo kwitnie dużymi, ozdobnymi owocami w czerwonym kolorze. Właśnie od nich pochodzi jej nazwa, gdyż mają one charakterystyczny kształt kuli zakończonej dzióbkiem. Rozwijają się w przepiękne, spore (7 cm) kwiaty barwy białej, z czerwono-purpurowym spodem i grupą żółtych pręcików w środku. Działki kielicha i podkwiatki mają kolor purpury. Kwiaty stewarcji są bardzo podobne do kwiatów białej Kamelii, co nie jest bardzo dziwne, biorąc pod uwagę, że należą do jednej rodziny. Kora ma szarobrązową barwę i jest drobno bruzdowana. Sam krzew zalicza się do tych większych, gdyż w sprzyjających warunkach może osiągać nawet do 6 metrów wysokości i 3 metrów szerokości. Kolejnym walorem ozdobnym są liście w kolorze intensywnej, soczystej zieleni. Mają ciekawy, jajowaty lub eliptyczny kształt i mocno ząbkowane krawędzie. Najpiękniej prezentują się w okresie jesiennym. Przyjmują wtedy szeroką gamę barw: żółte, pomarańczowe, różowe, aż do ognisto czerwonych. Naturalnym środowiskiem stewarcji są lasy szczególnie wzdłuż strumieni. Jeszcze w 2011 była ona rzadko występującym gatunkiem w Europie, aktualnie można ją coraz częściej spotkać w szkółkach i ogrodach kolekcjonerskich na całym świecie. W sprzyjających warunkach może osiągać wzrost nawet 8 metrów. Aby dorosnąć do takich rozmiarów, potrzebuje ok. 15 lat.
Stewarcja dzióbkowata jest dobrym wyborem do ogrodów w naszym klimacie, gdyż dobrze znosi niskie temperatury, nawet poniżej -20 stopni. Jest też odporna na przedłużające się okresy wysokich temperatur i niskiej wilgotności. Ze względu na bycie rośliną miododajną, jest dobrym dodatkiem do ogrodu, gdyż przyciąga pożyteczne owady np. pszczoły. Jest to także najwcześniejsza Stewartia, która zaczyna kwitnąć w maju. Jest odporna na większość szkodników i chorób. Nie lubi być przesadzana.

Młoda stewarcja dzióbkowata

Sadzenie i pielęgnacja stewarcji

Aby cieszyć się pięknem stewarcji dzióbkowatej w swoim ogrodzie, należy przestrzegać kilku wskazówek dotyczących uprawy i pielęgnacji:

  1. Wybór Stanowiska: Wybierz dobrze oświetlone stanowisko, o przynajmniej częściowym nasłonecznieniu. Unikaj miejsc narażonych na silne wiatry.
  2. Podlewanie: Młode rośliny potrzebują regularnego podlewania, aby korzenie mogły się prawidłowo rozwijać. Starsze egzemplarze są bardziej odporne na suszę, ale w okresach długotrwałych upałów warto zapewnić im dodatkową wilgoć.
  3. Gleba: Zapewnij dobrze przepuszczalną glebę z dodatkiem próchniczego materiału. Optymalne pH gleby dla Stewartia rostrata to lekko kwasowe do obojętnego (5.5-6.7)
  4. Przycinanie: Ogranicz przycinanie do usuwania martwych lub uszkodzonych gałęzi. Roślina sama w sobie ma ładny, naturalny kształt. Nie wymaga mocnego cięcia, jeśli jest przycinana zbyt mocno, osłabia to jej kwitnienie i ilość kwiatów.
  5. Nawożenie: Wiosną można zastosować nawóz organiczny, który wspomoże zdrowy wzrost i kwitnienie. Może być konieczne wykorzystanie nawozów zakwaszających glebę, aby jej odczyn nie zrobił się zbyt zasadowy. Sprawdzą się do tego nawozy do krzewów kwasolubnych.

Stewartia rostrata to wspaniała roślina, która może ożywić każdy ogród. Jej piękne kwiaty i jesienne liście zachwycą każdego. Jeśli szukasz niewymagającej rośliny, która będzie cieszyć Cię przez wiele lat, Stewartia rostrata jest idealnym wyborem dla Ciebie.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *